Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
KOMOROWSKA HELENA VIOLETTA (1929-2012). Urzekła mnie „Recepta na życie”. To piękny wiersz Heleny Komorowskiej: „Lekarstwo najskuteczniejsze, ty moje, / lekarstwo na wszystko – / na oczy obojętne, / na zgarbione plecy, / na zamknięcie w skorupie, / na milczenie, / na głos pękający gniewem, / na głowy puchnięcie od tego wszystkiego, / na odchodzenie na krańce świata – / – synku mój, ufny, radosny”.
Piękny wiersz, mimo że bez trudu znajdziemy w nim rymnięcie (zamknięcie i puchnięcie), ale ja mam słabość do wszelkich rymnięć, zwłaszcza w obrębie dawnej poezji polskiej. Nie przeszkadza mi nawet osmętnica.
Helena Komorowska: „Trzeba ciszej myśleć”. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976, s. 45
[1 XII 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
