Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
KONARSKA-ŁOSIOWA KRYSTYNA (1910-2002). Emigrantka Krystyna Olofsson wyczarowała dla nas niezwykłe określenie („szatan żniwuje”). Ale dziś przede wszystkim pobądźmy z poezją Konarskiej-Łosiowej:
Lubię małe, zapomniane ścieżki,
Pokrzywione, chwastami zarosłe...
Moją radość, niemądrą tam niosę,
A czasami smutek zły i ciężki.
Krzewy liśćmi gładzą moje włosy,
Gąszcz zielony w opiekę mnie bierze...
Gdy już gwarnych gościńców mam dosyć,
Szukam małych, zapomnianych ścieżek.
Krystyna Olofsson pozostaje mistrzynią określeń, które zapadają w pamięć („naród się wypacza, / większość ludzi zadiablonych”), robią na mnie wrażenie zwłaszcza „ludzie zadiableni”. Zechcę wrócić do wierszy Olofsson. Przy najbliższej okazji.
Krystyna Konarska-Łosiowa: „Granice życia. Wybór poezji”. Okładka i opracowanie graficzne: Leszek Świderski. Biblioteka „Więzi”, Warszawa 1985 (wł. 1984), s. 188
[5 I 2018]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
