nowości 2025

Karol Samsel Autodafe 8

książki z 2024

Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy

Edward Balcerzan Domysły

Henryk Bereza Epistoły 2

Roman Ciepliński Nogami do góry

Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3

Anna Frajlich Odrastamy od drzewa

Adrian Gleń I

Guillevic Mieszkańcy światła

Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra

Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji

Zdzisław Lipiński Krople

Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden

Tomasz Majzel Części

Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła

Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta

Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu

Karol Samsel Autodafe 7

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III

Marek Warchoł Bezdzień

Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane

PONIEWCZASIE. Łuszczewska Jadwiga

2023-02-26 13:48

ŁUSZCZEWSKA JADWIGA (1834-1908). U debiutanta Snopka zwraca uwagę wiersz dla Jadwigi Łuszczewskiej („Do Deotymy”), którą Snopek poznał 17 listopada 1861 roku. Fakt ten utrwalił w adoracyjnych gestach („Lecz Ty dziewico, Wieszczko, Aniele, / Wyższaś nad ziemskiej miłości sidła”), w adoracyjnych i czołobitnych gestach, raczej niezrozumiałych dla obecnego czytelnika:

Wieszczko! dziś dla mnie jest dzień wesela,
Bo dzisiaj Ciebie poznałem,
A choć od dawna dla marzyciela
Tyś jest natchnieniem, Tyś Ideałem.
Dzisiaj dopiero moje życzenie
Wysłuchać niebo raczyło,
Dziś mnie blask Twego olśnił promienia,
Dziś mi tak błogo, tak miło.

Nie zabrakło w panegiryku Snopka określeń co najmniej zdumiewających – „Wieszczko krzyża” – podobno „tak Deotymę nazywał Mickiewicz”.

„Kilka urywków z wierszy Kazimierza Snopka”. W Drukarni Ignacego Krokoszyńskiego, Warszawa 1862, s. 72

[10 XI 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki