nowości 2025

Gustaw Rajmus Królestwa

Karol Samsel Autodafe 8

książki z 2024

Anna Andrusyszyn Pytania do artystów malarzy

Edward Balcerzan Domysły

Henryk Bereza Epistoły 2

Roman Ciepliński Nogami do góry

Janusz Drzewucki Chwile pewności. Teksty o prozie 3

Anna Frajlich Odrastamy od drzewa

Adrian Gleń I

Guillevic Mieszkańcy światła

Gabriel Leonard Kamiński Wrocławska Abrakadabra

Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji

Zdzisław Lipiński Krople

Krzysztof Maciejewski Dwadzieścia jeden

Tomasz Majzel Części

Joanna Matlachowska-Pala W chmurach światła

Piotr Michałowski Urbs ex nihilo. Raport z porzuconego miasta

Anna Maria Mickiewicz Listy z Londynu

Karol Samsel Autodafe 7

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy III

Marek Warchoł Bezdzień

Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane

PONIEWCZASIE. Pożerski Olgierd

2022-09-18 13:49

POŻERSKI OLGIERD (zm. w 1943 roku). O Pożerskim, zmarłym na Majdanku, mamy cztery wzmianki. Nie wiem, dlaczego zatrzymuję się przy Pożerskim: „mnożyło się zapalenie płuc, którego epidemia wymordowała wielu ludzi. Tak również zginął mój serdeczny obozowy kolega Olgierd Pożerski, właśnie na zapalenie płuc. Nie byłem w stanie nic mu pomóc, bo na IV Pole moje skromne ‘możliwości’ nie sięgały”.
Prawdopodobnie zatrzymuje mnie przy Pożerskim jego nadzwyczajne nazwisko, które powinno odnaleźć się w poezji, zwłaszcza w poezji ETD. I jeszcze jedna wzmianka: „świetny człowiek”.
Czytam wspomnienia Andrzeja Stanisławskiego, który trafił na Majdanek w styczniu 1943 roku. Stanisławski także powinien odnaleźć się w jakimś wierszu ETD, najlepiej wraz z Pożerskim.

Andrzej Stanisławski: „Pole śmierci”. Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1969, s. 276

[22 VI 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki