Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
PRZYBYLAK MARIA (1929-2005). Nie zapominam o polszczyźnie Ewy Szelburg-Zarembiny („śmierteczka”, „kamuszek”, „jasnokoścista”), lecz nie traćmy czasu na kamuszki i faramuszki, trzeba iść przed siebie. Z każdego poety (nawet z dokrętek ETD) można coś wynotować i zachować w swoim skarbcu. Na dnie skarbca.
Wróciłem dziś do wierszy Marii Przybylak („na co zda się bydlę / gdy nie ma woźnicy”), do Przybylak zaglądam dość regularnie, odkładając na później powieść Anny Frankowskiej.
[13 III 2019]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
