Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
SKARGA BARBARA (1919-2009). Z profesor Barbarą Skargą raz jeden rozmawiałem o Kraśniewskiej, o wspomnieniach sybirackich Wiktorii Kraśniewskiej. Kiedy jako student czytałem książkę, nie orientowałem się zupełnie, kim jest autorka.
To wszystko bardzo nieskładnie opowiedziałem profesor Skardze, podziękowałem jej po wielekroć za książkę z 1985 roku. Bo miałem dostęp do publikacji paryskiej.
Każdy z nas, zanim zasiądzie do pisania wierszy, powinien przeczytać relację Barbary Skargi (Wiktorii Kraśniewskiej), wywiezionej na Sybir i więzionej w latach 1944-1955. Należy uczyć się od innych, a od profesor Skargi w szczególności. Nikt mnie nie przekona, że w poezji nie potrzebujemy oparcia w solidnych lekturach.
[25 I 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
