Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

POZWALAM SOBIE NA WIERSZ, 34

POZWALAM SOBIE NA WIERSZ Tomasza Majzela » POZWALAM SOBIE NA WIERSZ, 34

O nieobecnościach: żeby milczeć i jednocześnie być; wystarczy westchnąć, ziewnąć, wystarczy też usiąść lub wstać. Wystarczy beknąć albo pierdnąć... Jak kto woli.
W nieobecnościach należy odegrać rolę co najwyżej trzecioplanową, a potem powiedzieć, że „nie, nie, ja tam nie wiem”...
Ważne jest zaakcentowanie nieważności... Nieistotność drogą do istotności.


PYTANIE DO POEZJI POLSKIEJ*

Czy twoi rodzice wiedzą, że tu jesteś?


* Darek Foks, „Historia poezji polskiej dla drwali”, Warszawa 2015, s 107


© Tomasz Majzel

  • Dodaj link do:
  • facebook.com