Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Życie mnie nie zachwyca. Śmierć ma mnie w swojej opiece. Bezpośrednio i bez mistyfikacji. Bezwarunkowo. Wiem niewiele o agonii, nie wiem nawet, czy wiem coś więcej o życiu. Znam ostre krawędzie worka foliowego, kartek wypadających z półki, których nie zdążyłam przytrzymać. Krew tworzy fabułę i obraz. Na moje podobieństwo. Mogłabym napisać o rozwielitkach, pragmatyce, retoryce i paradoksie Pinokia, ale jestem spokojna. Nie mam w sobie uśmiechu, pogody, dziecięcych dąsów. Sen wieczny, kostucha, przemijanie, godzina śmierci, odejście, zejście, Mora, Morena, destrukcja, konanie, ponury kosiarz, wieczny spoczynek, zatracenie, kres życia, odchodzenie, umieranie. Nie da się śmierci odpowiednio zastąpić, każde słowo wydaje się zabawne, a przecież symbolizuje utratę, której nie potrafię wypełnić. Żadnej nadziei, jakiejś otuchy, ulgi, spokoju.
© Małgorzata Południak
