Książki z 2021

Andrzej Ballo Albowiem

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)

Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Jarosław Błahy Zaklęty w szerszenim gnieździe

Nicolas Bouvier Na zewnątrz i wewnątrz

Roman Chojnacki Pasterz słoneczników

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Wojciech Czaplewski Książeczka wyjścia

Marek Czuku Róbta, co chceta

Adrian Gleń M [małe prozy]

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Zapojutrze

Tomasz Hrynacz Emotywny zip

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Jarosław Jakubowski Bardzo długa zima

Jarosław Jakubowski Ciemna Dolina

Lech M. Jakób Ćwiczenia z nieobecności

Zbigniew Kosiorowski Zapodziani

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito

Bogusława Latawiec Nieoznakowany szlak

Ryszard Lenc W cieniu Golgoty

Artur Daniel Liskowacki Cukiernica pani Kirsch (wydanie 2)

Artur Daniel Liskowacki Eine kleine (wydanie 4)

Artur Daniel Liskowacki, Bogdan Twardochleb Przybysze i przestrzenie. Szkice o pisarzach szczecińskich

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie

Małgorzata Południak Podróżowanie w przestrzeni

Karol Samsel Autodafe 4

Grzegorz Strumyk Wyjście

Michał Trusewicz Przednówki
 

WĘDROWNICZEK, W strzępkach słów

2022-01-27 15:18

Ta poezja („Prze-myślenie. Brulion personalizowany”, Poznań 2020) śmiało nawiązuje do awangardy, bo bardzo dużo tu słów rzucanych na wiatr i wypuszczanych na wolność. Można je łapać i czytać w różnoraki sposób, one grają i kojarzą się ze sobą w niespodziewanych konfiguracjach, pośród aluzji, niedopowiedzeń, w aurze tajemniczości i poetyckiej magii. Fraza się rwie, rozprasza, ucieka poza szablon strony. Nieoczekiwane myśli przypominają – nie tylko z pozoru – sentencje, zaklęcia bądź wewnętrzne imperatywy. Ars poetica Łucji Dudzińskiej wiedzie od gestu do słowa, od słowa do obrazu, aż zmysły powołają synestezję, którą poetka tak bardzo ceni. Jednak „nie można wierzyć we wszystko co się widzi”, a czasem nawet jeden „gest wystarczy za elaborat myśli”.
Wszędobylska psychologia. Przewrotne i emocjonalne rozterki oddają nastroje podmiotu, są świadectwem relacji ze światem drugiego, innego. Bardzo ważny jest ten pełen empatii zaimek „my”, „kiedy się zrozumie że ziemia nie kręci się / wokół nas”. I humanistyczne przesłanie, by „być człowiekowi człowiekiem”. A potem ars vivendi i autorefleksja: „życie to trwanie. w trwaniu / oswajania złudzeń”. Bo otacza nas również ludzka obojętność, nie możemy się porozumieć, mamy poczucie pustki. Wobec tego podmiotem targają sprzeczności. Ty i ja, prawda i kłamstwo, niebo i piekło. Ekstaza i niedosyt. Śmiech i płacz, miłość i blizny, sukcesy i błędy. Dobro i zło. I świadomość, że cały czas tyka zegar. To prosta droga do trzeźwej konstatacji: „zapomnienie to sztuka znikania”.
Nie jest to jednak poezja pozbawiona nadziei. Poetka nieustannie podejmuje próby nadania sensu temu, co ją otacza, czego doświadcza, konfrontując to, co realne, z tym, co niekonieczne. Wyjątkową wartość ma dla niej poezja, myśl przekuta w słowo. I oczywiście także ludzie, dla których warto pisać, których warto kochać. Dość optymistycznie wybrzmiewa więc niepozbawiona przekory myśl Dudzińskiej: „nie wierzę w nadzieję / to ona ma we mnie uwierzyć”.

© Marek Czuku