Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Lewica w Hiszpanii wymiata wszystko także język hiszpański z pozostałości realnych albo wyspekulowanych po znienawidzonym Franco. W dodatku kulturalnych do skrajnie lewicowego dziennika El País – hiszpańskiego odpowiednika Gazety Wyborczej – Jorge Carrión domaga się aby termin el chiringuito znikł: z pejzażu hiszpańskich plaż jako produkt nazistowski. El chiringuito to kiosk na otwartym powietrzu, w którym sprzedaje się napoje, drobne przekąski i słodycze. Zwykle przy nim stawia się kilka stolików pod płóciennym zadaszeniu. Takich obiektów na hiszpańskich plażach są setki kilometrów. Termin el chiringuito ma być nazistowski, gdyż spopularyzował go w 1943 markiz César González-Ruano, dziennikarz którego ostatnio zaczęto określać jako czołowego propagatora nazizmu i skrajnego antysemitę, choć ratował Żydów w czasie Zagłady. W rzeczywiści ów trefny termin el chiringuito funkcjonuje w hiszpańskim znacznie dłużej gdyż już w latach 20. XX wieku w Barcelonie na molu działał taki kiosk, który nazwę swoją wziął od nazwiska właściciela. Ten sam śledczy dopatrzył się 184 frankistowskich toponimów w samym Madrycie i żąda: Wyczyszczenia naszego pejzażu z tych gorszych słów.
