Wiedeń za darmo

Michał Szalonek, Leszek Herman
przewodnik z serii europa for free

Turystyka jest zjawiskiem masowym o bogatej i różnorodnej treści. Dzięki niej poznajesz świat, przyrodę, ludzi i kulturę. Oferta rynkowa nie ma ograniczeń – od „all inclusive”, do najprostszej, pieszej, „dzikiej”. Wszystko wydaje się proste i łatwo dostępne. Warunek jest jeden – musisz mieć pieniądze. To one tu rządzą. Masz ich więcej – infrastruktura stanie się bardziej dostępna: na każdym kroku napotkasz ułatwienia, wygody i przyjemności. Ludzie wokoło będą pomocni, uprzejmi i przyjaźnie nastawieni. Kiedy twój podróżny budżet jest mniejszy - zmaleje też troskliwość obsługi. A gdyby w ogóle odciąć się od pieniędzy. Co dzieje się wtedy? Jak traktują cię ludzie, gdy nic nie mogą ci sprzedać – nic zyskać ani stracić? Gdy nie mają powodu, by chcieć się przypodobać? A przeciwnie: kiedy ty potrzebujesz od nich bezinteresownego wsparcia i życzliwości? Żeby się tego dowiedzieć, przeprowadziliśmy eksperyment na własnej skórze.
Na pierwszy ogień poszedł Berlin. Spróbowaliśmy żyć bez pieniędzy. Nieoczekiwanie najwyższym kosztem było pokonanie zwyczajowej bariery, jak oddzielała nas od świata kloszardów i trampów, tej dumy, wynikającej z rangi jaką nasze społeczeństwo nadaje dobrom materialnym. Najtrudniej przyszło więc wypowiedzieć słowa prośby: Kan iś byte baj inen etwas cu esen unt trinken bekomen? (Patrz Po-Szprechać). Ale brak pieniędzy nie jest w stolicy Niemiec powodem do wstydu, a raczej sytuacją społecznie oswojoną, statusem w pewnej mierze uznanym, do którego wiele środowisk odnosi się z sympatią. Podczas gdy pokazywanie zamożności to obciach. Na skromne życie jest tu nawet moda, ale to już inna sprawa...
Teraz Wiedeń: cesarstwo rzymskie, Niemiec i Austro-Węgier. Psychoanaliza. Mozart. Dedekafonia. Cmentarz centralny. Kahlenberg. Hundertwasser. Aromatyczny zapach kawy i stukot bryczek. Diabelski młyn. Modry Dunaj. Secesja. Opera. Wenus z Wilendorfu. Stephansdom. Heuriger. I... Kazimierz Cesarz Kloszardów, który był nam inspiracją i towarzyszem duchowym podczas wyprawy i podczas tego przewodnika, pokazując i radząc jak to wszystko można przeżyć bez pieniędzy. Czyli: pojeść, popić, pospać, podkurować się (jak trzeba), poznać, pozwiedzać...
ze wstępu


recenzja:
--- "Zapiski na biletach. Iś brauche ajne hoze", Gazeta Wyborcza Kraków, 20.11.2008