Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Jak wielu ludzi, ja też nie lubię piątku trzynastego i wolę, żeby mi czarny kot nie przebiegał drogi. Zdarza mi się myśleć magicznie, w wyniku czego chucham na przykład na znaleziony grosik, zanim go wrzucę do kieszeni. Myślenie magiczne nie jest racjonalne ale i jest. Ponieważ rozum ludzki zna swoje ograniczenia i kapituluje wobec nie do końca poznawalnego świata, który wyprzedza nas zawsze i przerasta. W efekcie umysł zgadza się także na irracjonalne przejawy egzystencji, do których należą tak niebagatelne zagadnienia jak sens życia (nie istnieje „naukowy sens życia”), moralność lub sztuka. Skrajni racjonaliści (scjentyści) wierzą co prawda, że mózg ludzki prześwietli kiedyś wszechświat na wylot, jednak ich wiara to właśnie tylko wiara, czyli kategoria przekonań nie popartych dowodem, które sami scjentyści z takim zapałem zwalczają.
