Nowości 2020

Roman Ciepliński Ukryte myśli
 

Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

DYŻURKA, 0054

DYŻURKA Grzegorza Strumyka » DYŻURKA, 0054

Miasto zalało, obok mnie tramwaj prawie pod dach pod wiaduktem, jak pięknie, jak to widzę, że zatopiona myśl za nic mająca myśl większą o większym świecie.

Długo chodziłem po parku. Ciśnienie tętnicze, zapaść pisania, pragnienie drugiego człowieka, z tym wszystkim podlegam tylko przyrodzie, myśli świata, bo ona z pewnością istnieje. Myśl się widzi, ona nie musi płynąć nawet z zastanowienia, utrzymywanie się skomplikowanego istnienia jest obrazem myśli. Od początku chciałem pisać tak, jak się myśli, a nie jak się pisze, odbierałem fałsz w tekstach logicznych tylko na papierze, literatura ma powody być fałszywa, żebyśmy nawet w buncie byli samozadowoleni, zresztą kto dziś myśli o buncie wobec samozadowolenia.

© Grzegorz Strumyk

  • Dodaj link do:
  • facebook.com