Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
DRAS WALDEMAR (1955-1994). Jeden z tych niezwykłych tytułów („Nad stawem jasnowidzenia”), niezwykłych i niezmiennie intrygujących, który pozostaje przy mnie od wielu lat. Najchętniej ukradłbym tytuł i nie oddał. Choć z poezją Waldemara Drasa nie jest mi po drodze („Pocałunki wybuchają jak oklaski!”), prawdopodobnie nie umiem go czytać.
Waldemar Dras: „Nad stawem jasnowidzenia”. Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1979, s. 49
[28 VIII 2018]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
