Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
REY SYDOR (1908-1979). Pomijam wiersze Sydora Reya, które prawdopodobnie należy czytać jako przekłady („– Z Walta Whitmana”), pozostaję ślepy i głuchy na przekłady. Ktoś powinien je odnotować („Tobie, o Demokracjo”, „Europa 1848”), zorientować się w ich wartości, ETD bowiem nie zna języków obcych, może wyłącznie poruszać się w obrębie polszczyzny, skądinąd pięknej:
Ja nie chcę być historią
Dziesięciu tysięcy pokoleń
Przyszedłem na świat, by zaorać
Maleńkie matczyne pole.
Ja nie chcę, by świata początek
Był także moim początkiem
Mam w czasie swój własny kącik
Własną sobotę po piątku.
Za dużo ze mną się stało,
Za dużo za mnie się stało,
Mam jedno maleńkie życie,
Mam jedno maleńkie ciało.
Zauważmy, że ETD nie narzeka, zaakceptował wszystkie swoje ograniczenia, zaakceptował nawet ketrel, trzy setki ketrelu, toteż jutro znowu posiedzi nad poezją Sydora Reya, pojutrze zaś sięgnie po listy sybiraczki Zofii Stanek.
Sydor Rey: „Pieśni mówione”. Saint Marks Printing Corporation, New York 1945, s. 48
[5 XI 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
